کلبه ی عاشقان

همه چیز

تو گفتی:<<آسمون به وسعت عشق من و تونیست>>

من گفتم:<<عشقت را به کهکشان دل من بسپار.>>

تو گفتی:<<کهکشان،در برابرعشق من ستاره است.>>

من گفتم:<<بگذار ستاره ات برایم لالایی بخواند.>>

                       تو گفتی:<<نمی خواهم پلک هایت بسته شود،دلم برای نگاهت تنگ می شود!.>>

من گفتم:<<پس بگذار چشمانت را نقاشی کنم!.>>

تو گفتی:<<شبنم حسادتم آتش به وجودم می زند.>>

من گفتم:<<پس بگذار برای عهدت از آسمون ستاره ای بچینم.>>

تو گفتی:<<شاید بخواهم برای ستاره شدن به آسمون سفر کنم.>>

                                                   .<<گلدان دلم لرزید و گفتم؛>>.

                                                                                             <<من از سفر می هراسم!>>

                                                                                                                                تو گفتی:

<<کوله بارم پر از یاد توست،فقط برایم دعا کن!>>

<<و من هنوزم نا باورانه به رفتن تو می اندیشم...!>>


نوشته شده در شنبه 22 بهمن 1390ساعت 12:30 توسط lovetolove2| ارسال نظر(0)


آخرين مطالب
» من بی تو شعر خواهم نوشت...
» دلم تنگ می شود...
» مزارم...
» نجاتم نداد...
» داغونم...
» اشک...
» گاهی...
» مهربونیمو...
» دلم میخواست...
» قلب تو...
قالب برای بلاگ


💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران